O NAFA

Głównym profilem działalności North American Fur Auctions (NAFA) jest sprzedaż surowych skór futrzarskich. Skóry pozyskiwane są od hodowców zwierząt futerkowych oraz od przetwórców skór zwierząt dzikich. Skóry te  sprzedawane są producentom odzieży futrzarskiej i firmom zajmującym się obrotem skórami na całym świecie. Firma jest największym futrzarskim Domem Aukcyjnym w Północnej Ameryce i drugim co do wielkości na świecie.

O NAFA
Dziedzictwo
Zarządzanie
Kierownictwo
O NAFA

Skóry sortowane są przez firmę według rodzaju, rozmiaru, odcienia, koloru i gatunku i oferowane są do sprzedaży poprzez aukcje lub transakcje indywidualne. Aukcje są przeprowadzane kilka razy do roku w Toronto w Kanadzie.

Głównym profilem działalności North American Fur Auctions (NAFA) jest sprzedaż surowych skór futrzarskich. Skóry pozyskiwane są od hodowców zwierząt futerkowych oraz od przetwórców skór zwierząt dzikich. Skóry te  sprzedawane są producentom odzieży futrzarskiej i firmom zajmującym się obrotem skórami na całym świecie. Firma jest największym futrzarskim Domem Aukcyjnym w Północnej Ameryce i drugim co do wielkości na świecie.

W aukcjach udział biorą klienci zagraniczni, reprezentujący największe rynki futrzarskie na świecie takie jak Chiny i Korea z Dalekiego Wschodu, Rosja i Europa Wschodnia, ośrodki z Europy Zachodniej: Grecja, Włochy, Niemcy i Wielka Brytania, a także ośrodki z rynku północnoamerykańskiego: Nowy Jork, Montreal i Toronto. Wsparcie i pomoc klienta zapewniane są przez środowiska producentów skór i handlowych organizacji branżowych. Są one reprezentowane przez swoich agentów i pośredników. Wszyscy kupujący muszą posiadać potwierdzoną zdolność kredytową jeszcze przed rozpoczęciem aukcji. Od kupujących pobierana jest także opłata wpisowa na pokrycie kosztów sortowania, katalogowania i innych usług serwisowych zapewnionych przez NAFA takich jak: katalogi aukcyjne, usługi portiersko-bagażowe, posiłki (śniadanie i lunch), dostęp do internetu bezprzewodowego, telefonu i faksu.

Firma aktualnie obraca w ponad 4 milionami skór północnoamerykańskiej norki hodowlanej, 6 milionami skór europejskiej norki hodowlanej, skórami lisa hodowlanego oraz pozostałymi skórami kanadyjskich i amerykańskich dzikich zwierząt futerkowych takich jak: bóbr, szop, soból, piżmak, dzika norka, ryś, ryś amerykański, wydra, rudy lis i kojot.

NAFA sprzedaje skóry futrzarskie pod swoją jakościową marką NAFA, dla której, wspólnie ze swoimi klientami i uznanymi projektantami mody, prowadzi szeroko zakrojony program reklamowy i promocyjny.

Siedziba główna firmy NAFA wraz z infrastrukturą aukcyjną znajduje się w Toronto w stanie Ontario w Kanadzie, a jej kanadyjski oddział w Winnipeg w stanie Manitoba. Przedstawicielstwo firmy w USA znajduje się w miejscowości Stoughton w stanie Wisconsin. To właśnie w Stoughton znajdują się także linie sortujące i przetwórcze. NAFA posiada także najnowocześniejszą sortownię na terenie Polski, a w Holandii znajduję się przedstawicielstwo na Europę.

Dziedzictwo

1670
Działalność handlowa NAFA sięga wstecz do czasu założenia Hudson’s Bay Company w 1670 roku. Już od samego początku handel futrami miał charakter licytacji i odbywał się  początkowo w ramach przetargów zamkniętych, a następnie zmienił charakter na ogólnodostępne aukcje publiczne organizowane w Londynie.

Handel futrami jest nieodłącznie związany z historią Kanady i Stanów Zjednoczonych. Kolonizatorzy tych terenów szybko zdali sobie sprawę z ekonomicznych korzyści wynikających z eksportu skór futerkowych do Europy. To z kolei zdeterminowało lokalizację głównych miast w obydwu krajach, początkowo  pełniących rolę ośrodków handlu,  a z czasem współczesnych metropolii.

1868
Hudson’s Bay Company, najstarsza firma posiadająca osobowość prawną w Ameryce Północnej, została ustanowiona królewskim edyktem króla Anglii Karola II, mimo że handel został zapoczątkowany przez wyprawy Jacquesa Cartier i  Henry Hudsona już kilkadziesiąt lat wcześniej. W procesie swojej ekspansji terytorialnej, Hudson’s Bay Company wciąż zakładała nowe lokalne ośrodki handlu skórami. Szybko stała się też ona jednym z największych na świecie właścicieli areałów ziemskich. Nowo powstałemu rządowi Kanady udało się odkupić dużą część tych posiadłości za 300 000 funtów szterlingów. Była to bardzo korzystna transakcja biorąc pod uwagę odkupienie Alaski od Rosjan za  7 milionów dolarów.

1925
Po 1925 roku Hudson’s Bay Company rozpoczęła wyodrębnianie swoich poszczególnych działalności na departamenty: Handlu Skórami, Ziemi, Dystrybucji Hurtowej, Sklepów Detalicznych, Zasobów Naturalnych i innych. W latach trzydziestych ubiegłego wieku Departament Handlu Skórami kładł szczególny nacisk na odbudowę ośrodków handlowych na północy kraju oraz rozwój infrastruktury transportowej – a wszystko to w celu ułatwienia przemieszczania się skór z ich naturalnego środowiska do ośrodków sprzedaży aukcyjnej.

1949
W rezultacie rosnącego rynku konsumpcyjnego w Ameryce Północnej, w roku 1949 Hudson’s Bay Company rozpoczęła w Montrealu swoje pierwsze kanadyjskie sprzedaże aukcyjne skór. Tego rodzaju forma sprzedaży stała się rynkiem zbytu dla środowiska hodowców i niezależnych komitentów posiadających skóry z łownych zwierząt futerkowych, jak również dla partii skór zakupionych przez Kompanię za pośrednictwem sieci sklepów „Northern Stores” a także firmowego oddziału skór surowych.

1970
Do 1970 roku Hudson’s Bay Company nadal utrzymywała swoje domy aukcyjne   zlokalizowane w takich miejscach jak Londyn, Montreal i Nowy Jork, aby zapewnić obsługę tych tradycyjnych ośrodków handlu skórami. Pod koniec lat osiemdziesiątych, zmiany w kierunkach rozwoju firmy zaowocowały podejmowaniem decyzji, które spowodowały wyprzedaż niektórych aktywów firmy, takich jak: gorzelnie, kopalnie, nieruchomości, a w końcu też oddziału futrzarskiego.

1987
W wyniku tych zmian, w lutym 1987 roku, Hudson’s Bay Company sprzedała aukcję skór w Kanadzie grupie zarządzającej Kanadyjskim Oddziałem Skór i popierającymi ją grupom producenckim: Kanadyjskiemu Związkowi Hodowców Norek (CBMA) i Kanadyjskiemu Związkowi Hodowców Lisów (CFBA). Nowe przedsiębiorstwo przyjęło nazwę Hudson’s Bay Fur Sales Canada Inc. i kontynuuje 300-letnią tradycję handlu skórami.

1989
W czerwcu 1989 roku, firma ta zakupiła także należącą do Hudson’s Bay Company aukcję w Nowym Jorku i wyprowadziła jej działalność poza teren Nowego Jorku działając pod nazwą Hudson’s Bay  Fur Sales New York Inc.

1992
Wraz z zakupem aukcji w Nowym Jorku, akcjonariat własnościowy CMBA i CFBA został rozszerzony o popierającą aukcję Amerykańską Radę ds. Norek (AMC) – organizację hodowców norek w USA. W 1992 roku, firma zmieniła również nazwę na North American Fur Producers Marketing Inc. , a połączona działalność aukcyjna obydwu firm jest obecnie prowadzona pod nazwą handlową North American Fur Auctions (NAFA).

2000
2 maja 2000 roku, dokładnie 330 lat po wydaniu królewskiego edyktu założycielskiego dla Hudson’s Bay Company, historia zatoczyła krąg i Rada Spedytorów Skór Dzikich Zwierząt Futerkowych (WFSC), reprezentująca interesy własnościowe kanadyjskich i amerykańskich myśliwych, wykupiła udziały w NAFA.

Obecnie
NAFA jest w 100% własnością tych czterech grup producenckich.

Zarządzanie

Wizja 2020

vision-2020-october-2016-po_pagina_1

Zarządzanie

620x235-Mission-Statement-Stewardship

Obecnie skóra jest jednym z najbardziej przyjaznych środowisku materiałów. Jest ono nie tylko ciepłe i nieporównywalnie luksusowe, ale także w pełni przetwarzalne. Ekologowie wymagają aby produkt był wytrzymały i funkcjonalny, tym samym podnosząc atrakcyjność futra. Przy odpowiedniej dbałości i odrobinie wyczucia mody, odzież futrzarska może przetrwać dekady. Stroje futrzarskie mogą ewaluować od płaszcza, przez kurtkę do kamizelki. W przeszłości były nawet przekazywane z pokolenia na pokolenie. Może nie nastąpi to w najbliżej przyszłości, jednak futra, kurtki i kamizelki mogą być na nowo odkryte jako modne i domowe akcesoria, podobnie kołnierze, torebki, poduszki czy nawet najwyższy luksus w postaci futrzanych narzut. Wszystko to jest dowodem na to, że futro to świetna inwestycja finansowa i modowa, co jest podstawą w przemyśle mody przyjaznej środowisku.

Futro jest w dużym stopniu surowcem odnawialnym. Dzięki zastosowaniu restrykcyjnych przepisów oraz działaniom traperów i rządu, dzikie zwierzęta otoczone są opieką a ich środowisko naturalne rozkwitło. Dowodem takiej dbałość jest fakt, że obecnie w Kanadzie jest więcej bobrów niż za czasów pierwszych europejskich odkrywców. Kanadyjscy traperzy wraz z rządem stworzyli najbardziej humanitarny system i standardy traperstwa na świecie i są sygnatariuszami  Umowy w sprawie międzynarodowych norm odłowu humanitarnego, wspólnie ze Stanami Zjednoczonymi, Unią Europejską i Rosją.

Traperzy odgrywają podwójną rolę: przyczyniają się do rozwoju gospodarki poprzez swój sposób utrzymania a także uczestniczą w kierowaniu dzikim środowiskiem poprzez narzucone przez rząd normy. Maksymalne normy chronią zwierzęta przed nadmiernym ich odławianiem a minimalne normy kontrolują populację środowiska naturalnego. Traperzy są również oczami i uszami ziemi: to oni pierwsi podnoszą alarm jeśli zaburzona jest równowaga w przyrodzie, na przykład przez zanieczyszczenia bądź niszczenie środowiska naturalnego.

W kwestiach hodowli zwierząt futerkowych, kanadyjscy i amerykańscy hodowcy przestrzegają narodowych kodeksów postępowania i przepisów aby zapewnić swoim zwierzętom odpowiednią opiekę w humanitarnych warunkach. Zarówno skóry ze zwierząt dzikich jak i hodowlanych w Ameryce Północnej kwalifikują się do oznaczenia etykietą „Pochodzenie gwarantowane” , dając klientom gwarancję najwyższego standardu. Więcej informacji pod adresem: www.furisgreen.com www.iftf.com (OA) www.fur.ca.

Kierownictwo

 620x235-Mission-Statement-Leadership

 

Członkowie Zarządu

Michael D. Mengar

Prezes oraz Dyrektor naczelny

Pan Mengar był członkiem Hundson’s Bay and Annings London w oddziale w Madison, Wisconsin w 1978 roku, gdzie pozyskiwał skóry ze zwierząt hodowlanych i  dzikich dla tej firmy. W 1981 roku otrzymał stanowisko managera.

W 1986 przeniósł się do Hong Kongu, gdzie odgrywał rolę przedstawiciela Dalekiego Wschodu dla trzech domów aukcyjnych Hudson’s Bay Company (Londyn, Nowy Jork i Toronto), zyskując cenne doświadczenie wśród producentów skór oraz eksporterów i detalistów z Japonii, Hong Kongu i Korei. W 1987 wrócił do Toronto jako wiceprezes US Operations for Ranch Mink and Fox. Dzięki ekspansji firmy o oddział w Nowym Jorku, Pan Mengar otrzymał w 1990 roku stanowisko Prezesa i Dyrektora Naczelnego, a następnie w 1997 roku stanowisko Prezesa Grupy Północnoamerykańskich Aukcji Futrzarskich .

W kwietniu 2009 zarząd powołał Pana Mengara na Dyrektora naczelnego NAFA, jako następcę Pana Hermana Jansena.

Pan Mengar posiada 35 letnie doświadczenie w branży i współpracował z wieloma specjalistami, łącznie z Hong Kong Fur Federation, Fur Information Council of America (FICA) oraz Fur Wraps the Hill (FWTH).

Herman Jansen

Dyrektor naczelny

Pan Jansen był członkiem Hudson’s Bay and Anning w Londynie w 1966. Ukończył dwuletni program szkoleniowy z zakresu technologii skór. W 1968 był przedstawicielem firmy w Holandii i otrzymał stanowisko managera oddziału holenderskiego w 1969. Przeniósł się do Stanów Zjednoczonych w 1971  i otrzymał stanowisko managera oddziału północnoamerykańskiego w 1974. Następnie przeniósł się do Hudson’s Bay Company Fur Sales Canada Limited jako wiceprezes ds marketingu w 1984 roku. W 1987 otrzymał stanowisko starszego wiceprezesa, w 1989 prezesa i dyrektora naczelnego a w 1997 przewodniczącego i dyrektora naczelnego Północnoamerykańskich Aukcji Futrzarskich.

Pan Jansen ma 45 letnie doświadczenie w branży.

Doug Lawson

Starszy wiceprezes i dyrektor finansowy

Pan Lawson ma prawie 30 lat doświadczenia na polu biznesowym i finansowym, co wiąże się z przemysłami i firmami różnego rodzaju, włączając w to Molson Breweries (produkty konsumenckie), TecSyn International ( firma producencka z listy TSE) oraz Bowne Internet Solutions (branża internetowa). Ostatnio Doug został dyrektorem finansowym Nexient Learning Inc., publicznej firmy przeistoczonej z NEX na ,,NXL.H”. Nexient Learning Inc. była największą korporacyjną firmą szkoleniową w Kanadzie oferującą najszerszy zakres programów nauczania w dziedzinie przemysłu w kierunkach informatyki, polepszenia procesów biznesowych oraz umiejętności kierowniczych i biznesowych aż do momentu gdy została sprzedana w sierpniu 2009.

Pan Lawson pracował również jako konsultant dla licznych początkujących firm w przemyśle pakowania dóbr konsumenckich oraz technologicznym. Ma doświadczenie w zakresie planowania strategicznego, analizy finansowej i modelingu.

Pan Lawson otrzymał tytuł licencjacki z zakresu Biznesu i Administracji na Uniwersytecie Wilfrida Laurier i jest tytułowanym księgowym posiadającym dyplom z zakresu finansów korporacyjnych przyznany przez Canadian Institute of Chartered Accountants. Doug otrzymał także certyfikację ICD.D przyznaną przez The Institute of Corporate Director, profesjonalną jednostkę reprezentującą społeczeństwo kierownicze w Kanadzie.

Gregg Dolinsky

Starszy wiceprezes, North American Operations

Pan Dolinsky ma ponad 29 letnie doświadczenie w przemyśle futrzarskim. Otrzymał dyplom z zakresu Biznesu i Administracji na Uniwersytecie w Minesocie w 1980 roku, ze specjalizacją z marketingu i zarządzania. Następnie rozpoczął karierę w przemyśle futrzarskim w The Minneapolis Fur Exchange. Był zatrudniony na stanowisku kierowniczym, gdzie poznał techniczną i wytwórczą stronę tego biznesu.

W 1982 roku dołączył do Hudson’s Bay Company w Kanadzie jako przedstawiciel firmy i technik. Jego zadaniem było pozyskanie udziałów rynkowych dla firmy w Stanach Zjednoczonych oraz asystowanie w przygotowaniach i sprzedaży amerykańskiego produktu w Kanadzie. Pan Dolinsky został przeniesiony do oddziału Hudson’s Bay Company w Nowym Jorku w 1986 roku. Operując w Salt Lake City w Utah został regionalnym przedstawicielem handlowym na obszarze Utah, Idaho i Montana.

w 1988 Pan Dolinsky objął stanowisko wiceprezesa Operations of Hudson’s Bay Company w Nowym Jorku a następnie Północnoamerykańskich Aukcji Futrzarskich. Przez ostatnie jedenaście lat kierował zarówno technicznymi jak i nie technicznymi procesami w firmie.

W 2009 roku Pan Dolinsky otrzymał stanowisko starszego wiceprezesa North American Operations, będąc odpowiedzialnym za wszystkie techniczne i nie techniczne procesy w NAFA.

Sebastian Jansen

Starszy wiceprezes i dyrektor naczelny, Europa

Pan Jansen ma ponad 30 letnie doświadczenie w przemyśle futrzarskim i rozpoczął swoją karierę pracując na hodowlach norek oraz klasyfikując je. Wraz ze swoją rodziną związani są z hodowlą norek i aukcjami od trzech pokoleń. Pan Jansen zdobył tytuł licencjacki z zakresu Biznesu i Administracji i płynnie mówi po holendersku, angielsku, duńsku i niemiecku.

Pan Jansen dołączył do HBC w 1984 roku i zajmował się klasyfikacją norki przez wiele lat trwania swojej kariery. Zdobył również ogromne doświadczenie w dziedzinie marketingu i handlu. Pan Jansen reprezentuje europejskich producentów NAFA jako członek zarządu North American Fur Auctions.

rob-c

Robert B. Cahill

Starszy wiceprezes ds marketingu

Pan Cahill ma ponad 25 letnie doświadczenie w przemyśle futrzarskim a swoją karierę zaczął w futrzarskim sektorze detalicznym w 1989. Rob przeniósł się z Ontario, gdzie był częścią rodzinnego biznesu futrzarskiego, aby przyłączyć się do NAFA w 1996 na stanowisku kierownika sprzedaży, skupiając swe działania na rynku wschodnio-europejskim, jednocześnie wspomagając kanadyjski przemysł i zarządzając sprzedażą prywatną. Jego doświadczenie i wizja doprowadziły go na stanowisko dyrektora wykonawczego Kanadyjskiego Instytutu Futrzarskiego w 2003, gdzie kierował krajowymi i międzynarodowymi programami. Działał także na rzecz sektora skór ze zwierząt dzikich, przy współpracy z agencjami rządowymi oraz środowiskiem naukowym dbającym o dobrobyt, ochronę zwierząt i politykę przemysłu.

Rob był aktywnym członkiem światowej społeczności dbającej o zrównoważone wykorzystanie przyrody, uczestnicząc w działaniu takich organizacji jak Association of Fish and Wildlife Agencies (Stowarzyszenie na rzecz rybołóstwa i dzikiej przyrody w Ameryce Północnej), IUCN-The International Union for Conservation of Nature (Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody) oraz CITES – Convention on International Trade in Endangered Species (Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem). Jego starania na rzecz zabezpieczenia światowych rynków pod produkty futrzarskie pozwoliły mu zdobyć stanowisko regionalnego wice prezesa Międzynardowej Federacji Futrzarskiej w Państwach obu Ameryk. W 2012 Pan Cahill z powodzeniem uczynił Państwa obu Ameryk obszarem wiodącym w światowym przemyśle futrzarskim i zapoczątkował efektywną współpracę między organizacjami przemysłu futrzarskiego Państw obu Ameryk, które połączono w spółkę. W sierpniu 2014 Pan Cahill został mianowany na stanowisko starszego wice prezesa ds. międzynarodowego marketingu.